Një ngrohje e madhe stratosferike është duke u zhvilluar në atmosferë, një shqetësim i rrallë që mund të përmbysë erërat lart mbi Arktik dhe të “ndajë” vorbullën polare.

Efektet e para janë tashmë të dukshme në parashikime, dhe modelet meteorologjike tregojnë se ndikimi mund të zbresë gradualisht në shtresat e poshtme të atmosferës gjatë gjysmës së dytë të marsit, shkruan Severe Weather Europe.

Vorbulla polare është një zonë e gjerë ajri të ftohtë dhe erërash të forta që qarkullon rreth Arktikut në dimër. Kur është i qëndrueshëm, ajri i ftohtë në përgjithësi mbetet i “mbyllur” në veri, dhe Evropa shpesh ka periudha më të qeta dhe më të buta.

Kur dobësohet ose ndahet, ajo barrierë lirohet dhe probabiliteti i luhatjeve më të mëdha të motit në gjerësitë e mesme, përfshirë Evropën, rritet.

Megjithatë, një ndërprerje e tillë nuk do të thotë që i gjithë kontinenti do të hyjë automatikisht në një valë të ftohtë. Në praktikë, ndodh shpesh që rregullimi i presionit të lartë dhe të ulët ndryshon, kështu që një pjesë e Evropës përfundon në një regjim më të ngrohtë dhe më të qëndrueshëm, ndërsa pjesa tjetër merr ajër më të freskët dhe kushte më të ndryshueshme.

Ngrohja stratosferike

Ngrohja stratosferike ndodh lart mbi shtresën ku formohen retë dhe reshjet, por mund të “fillojë një reaksion zinxhir”. Në situata të tilla, temperaturat në stratosferë rriten ndjeshëm, dhe erërat madje mund të ndryshojnë, gjë që është një shenjë se vorbulla polare është shqetësuar seriozisht.

Efekti zakonisht nuk ndihet menjëherë në tokë, por, nëse “zbret” fare, zakonisht përhapet drejt shtresave të poshtme në një periudhë prej 10 deri në 30 ditësh. Këtë herë, parashikimet tregojnë se një model më i theksuar mund të zhvillohet gjatë marsit, duke sjellë kontraste më të forta midis pjesëve të caktuara të Evropës.

Parashikimet për Evropën

Parashikimet afatshkurtra tregojnë një forcim të zonës së presionit të lartë mbi Evropën, e cila zakonisht sjell mot më të qëndrueshëm dhe temperatura mbi mesataren në pjesë të kontinentit. Në të njëjtën kohë, mbetet mundësia që zonat margjinale nën ndikimin e presionit më të ulët të mbeten më të ndryshueshme, me ndërhyrje të rastit të ajrit më të freskët.

Ndërsa afrohet mesi i marsit, një pjesë e modelit sugjeron një forcim të rrjedhës perëndimore nga Atlantiku. Një orar i tillë zakonisht sjell më shumë lagështi, më shumë re dhe reshje më të shpeshta, veçanërisht në pjesët perëndimore dhe qendrore të Evropës, me episode alternative më të ngrohta dhe më të ftohta. Në këtë kombinim, pranvera mund të duket “e shqetësuar”, me ndryshime të papritura nga dita në ditë.

Gjysma e dytë e marsit

Parashikimet për pjesën e dytë të marsit vazhdojnë të nxjerrin në pah një model të ndarë në të cilin sistemet e presionit vendosen për të sjellë ajër më të ngrohtë në një pjesë të Evropës dhe një regjim më të freskët dhe më të paqëndrueshëm në një tjetër.

Në situata të tilla, pjesët veriore dhe verilindore të kontinentit qëndrojnë më lehtë në masën më të ngrohtë të ajrit, ndërsa Evropa qendrore dhe jugore ndiejnë më shpesh depërtimin e ajrit më të freskët dhe kushteve më të ndryshueshme.